Bol’šoj frazeologičeskij slovar’ russkogo âzyka. Značenie.Upotreblenie. Kulʹturologičeskij kommen-tarij, red. V. N. Teliâ, Moskva: Ast-Press Kniga, 2006, 784 ss. - Šahovskij, Viktor Ivanovič (Stylistyka, 2021)
Można z całym przekonaniem powiedzieć, że polskiemu językoznawstwu nieobce jest zainteresowanie problematyką skomplikowanych relacji, jakie łączą język z muzyką, i że poszukiwania w tej dziedzinie mają już pewną tradycję badawczą. Nigdy jednak różnorodne kwestie związane z muzycznym wymiarem języka - inaczej niż w muzykologii, w której pod przemożnym wpływem strukturalnego paradygmatu w lingwistyce rozważano o Językową” strukturę muzyki (Bristiger 1986) - nie pojawiły się w rzędzie podstawowych zagadnień wyznaczających swój własny obszar badań. Są to indywidualne poczynania badawcze dotyczące terminologii muzycznej, muzykologicznej, także w wymiarze europejskim (Dąbkowski 1991,1994, 1997), nazw utworów muzycznych i ich etnicznego nacechowania (Sobczykowa 1992), wreszcie słownictwa muzycznego w poezji (Wiśniewska 1995).