Abstract

Postępująca cyfryzacja przestrzeni miejskich prowadzi do coraz powszechniejszego powstawania tzw. inteligentnych miast, w których technologie cyfrowe są wykorzystywane do bardziej wydajnego, zrównoważonego i elastycznego zarządzania infrastrukturą miejską. Kluczowe obszary zaopatrzenia, takie jak zaopatrzenie w energię, systemy wodociągowo-kanalizacyjne oraz systemy zarządzania ruchem, są przekształcane w systemy cyberfizyczne dzięki sieciowym czujnikom, zautomatyzowanym systemom sterowania i platformom opartym na danych. Transformacja ta wiąże się jednak z rosnącą zależnością infrastruktury krytycznej od komponentów informatycznych.