Biblijne podstawy katolickiego nauczania na temat nowej ewangelizacji w wymiarze prorockim


Abstrakt

Nowa ewangelizacja u swoich początków związana jest ściśle z duchową intuicją Jana Pawła II. Dziś stanowi potężny nurt w praktyce pastoralnej wielu diecezji i rozpoznaje się w niej tchnienie Ducha Świętego odnawiające Kościół XXI w. (Mt 28,20b). Jest mocno osadzona w tradycji i w każdym aspekcie ma głębokie biblijne uzasadnienie. Ciągle aktualne wezwanie misyjne (Mt 28,19-20) nabiera nowego kształtu. Zmieniły się bowiem warunki zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Kościoła. Dobra Nowina, niezmienna co do treści (Ga 1,7a), jest głoszona z nową gorliwością (2 Kor 5,14), metodą (1 Tes 1,5a) i nowym sposobem wyrazu (Hbr 1,1-2a). Nowa ewangelizacja jest naglącym wezwaniem naszych czasów i nikomu nie godzi się trwać w bezczynności. Potrzeba więc przepełnionych pasją nowych ewangelizatorów, którzy jako uczniowie-misjonarze nigdy nie działają w pojedynkę i zdobywają nową wspólnotową mentalność. Naśladując św. Pawła, szukają oni coraz to nowych areopagów (Dz 17,22), napełnieni mocą Ducha Świętego posługują charyzmatami (Mk 16,20), a wierni metodzie Jezusa, jak apostołowie, stawiają słuchaczy przed decyzją wiary (Dz 2,37-38). Kościół katolicki czuje, że jego obowiązkiem jest znaleźć nowe narzędzia i nowy, dostosowany do współczesności, język, dzięki którym na „pustyniach świata” będzie można usłyszeć i zrozumieć słowa kerygmatu. Motywacją nowej ewangelizacji nie jest zło tego świata, lecz pielęgnowana w chrześcijańskim sercu nadzieja (1 P 3,15).


Słowa kluczowe

nowa ewangelizacja; głoszenie; kerygmat; dobra nowina

Bruni G., Głoście ewangelię, Warszawa 1999.
Blachnicki F., Została nam powierzona Ewangelia, Kraków 2007.
Chlondowski W., Spełniona obietnica, Cieszyn 2016.
Draguła A., Między pociechą a ocaleniem. Ewangelizacja w epoce pometafizycznej, „Więź” (2006), nr 3, s. 56–64.
Fisichella R., Spójność projektu duszpasterskiego, OsRomPol 33 (2012), nr 11, s. 30–32.
Kamiński R. (red.), Leksykon teologii pastoralnej, Lublin 2006.
Macchioni G., Ewangelizacja w parafii. Metoda „komórek”, Kraków 1997.
Moens J-L., Na czym polega nowa ewangelizacja?, w: P. Sowa, K. Kaproń (red.), Nowa ewangelizacja. Kerygmatyczny impuls w Kościele, Gubin 2012.
Moran M., Podaj dalej, Łódź 1995.
Nowa ewangelizacja, Kolekcja Communio, Poznań 1993.
Lehmann K., Czym jest nowa ewangelizacja Europy?, w: Nowa ewangelizacja (Kolekcja Communio, nr 8), Poznań 1993, s. 67–74.
Prado Flores J.H., Idźcie i ewangelizujcie ochrzczonych, Brwinów 1994.
Prado Flores J.H., Jak ewangelizować ochrzczonych, Łódź 1993.
Prado Flores J.H., Nowi ewangelizatorzy dla Nowej Ewangelizacji, Poznań 2013.
Przyczyna W., Ewangelizacja, w: R. Kamiński (red.), Leksykon teologii pastoralnej, Lublin 2006, s. 254–257.
Ratzinger J., Trzeba mówić więcej o Bogu, OsRomPol 14 (1992), nr 1, s. 18–19.
Recław R., Św. Paweł. Ewangelizator do naśladowania. Łódź 2009.
Ryś G., Jezusowa nowa ewangelizacja, w: Nowe ewangelizacja. Kerygmatyczny impuls w Kościele, Gubin 2012, s. 12–16.
Salij J., Ewangelizacja: uwagi elementarne, „Znak” 10 (1992), s. 4–16.
Sawa P., Sepioło A., Zielonka I. (red.), Charyzmaty w służbie ewangelizacji. Wytyczne wobec służby charyzmatycznej we wspólnotach, Gliwice 2017.
Sanders J.O., Skuteczna ewangelizacja, Warszawa 1987.
Seremak W., Miłosierdzie Boże a nowa ewangelizacja, Lublin 2001.
Sionek A., Charyzmaty, Kraków 2017.
Sowa P., Kaproń K. (red), Nowa Ewangelizacja – Kerygmatyczny impuls w Kościele, Gubin 2012.
Szlachetka W., Fenomen szkół nowej ewangelizacji, Kraków 2011
Tardif E, Prado Flores J.H., Jezus jest Mesjaszem, Łódź 1991.
Witczyk H., Błogosławieństwo wiary, Kielce 2015.
Zielonka I., Wyzwania nowej ewangelizacji. Aspekty kanoniczno-prawne, w: J. Krajczyński, A. Domaszk (red.), Fides, quae de verbo nascitur et nutritur, Płock 2016, s. 49–89.
Zielonka I., Kryteria rozeznawania charyzmatów, w: P. Sawa, A. Sepioło, I. Zielonka (red.), Charyzmaty w służbie ewangelizacji. Wytyczne wobec służby charyzmatycznej we wspólnotach, Gliwice 2017, s. 57–69.
Pobierz

Opublikowane : 2019-04-15


Sepioło, A. (2019). Biblijne podstawy katolickiego nauczania na temat nowej ewangelizacji w wymiarze prorockim. Scriptura Sacra, (22), 293-310. https://doi.org/10.25167/ScrS/758

Artur Sepioło  scripturasacra@uni.opole.pl
Wydział Teologiczny UO  Polska


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0



. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Imię i nazwisko
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Afiliacja

Oświadczenie dla autorów

Ja, niżej podpisany, składając tekst do druku w czasopiśmie „Scriptura sacra”
oświadczam, że:
1. Opracowanie nie narusza praw autorskich osób trzecich (w rozumieniu Ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych; tekst pierwotny: Dz.U. 1994 r. nr 24 poz. 83, tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r. nr 90 poz. 631).
2. Teksty nadesłane do redakcji nie były wcześniej publikowane ani zgłoszone do publikacji w innych pismach lub wydawnictwach.
3. Wyrażam zgodę na: wszelkie zmiany stylistyczne, wynikające z normy językowej oraz normy „Zasady składania tekstu w języku polskim” i dokonywanie niezbędnych zmian w układzie treści (w celu zwiększenia czytelności tekstu), a także na wykorzystanie go do druku oraz w publikacjach elektronicznych.
4. Przenoszę prawa autorskie na Redakcję „Scriptura sacra”.
5. Wyrażam także zgodę na opublikowanie informacji o artykule w bazach naukowych, w tym w bazie CEJSH (The Central European Journal of Social Sciences and Humanities) oraz CEEOL (Central and Eastern European Online Library).
6. Oświadczam, że nadesłane teksty są opracowane według zasad rzetelności naukowej i nie zachodzi w nich zjawisko autorstwa ukrytego (ghostwriting) oraz autorstwa pozornego (guest authorship), zgodnie z dokumentem „Wyjaśnienia dotyczące ghostwritingu” zamieszczonym na stronie internetowej MNiSW: https://pbn.nauka.gov.pl/static/doc/wyjasnienie_dotyczace_ ghostwriting.pdf
7. Przyjmuję do wiadomości, że materiały zamieszczone w czasopiśmie „Scriptura sacra” są chronione prawem autorskim. Przedruk tekstu może nastąpić
jedynie za zgodą Redakcji.

 

Miejscowość i data . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Podpis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .