Reurbanizacja w świetle dotychczasowych badań nad miastami europejskimi



Abstrakt

Badania nad cyklami życia miast sięgają lat 60. XX w. Odkąd w roku 1982 opublikowany został czteroetapowy model rozwoju miast – znany jako model Klaassena – przed miejskimi obszarami funkcjonalnymi zaczęto roztaczać wizje ponownego rozkwitu ich rdzeni, co miało nastąpić wskutek uruchomienia etapu reurbanizacji. Po latach ucieczki mieszkańców na przedmieścia spodziewano się ich ponownego napływu do obszarów centralnych miast. Artykuł skupia się na prezentacji genezy i ewolucji pojęcia reurbanizacji oraz charakteryzuje dotychczasowe próby empirycznej weryfikacji zachodzenia tego procesu przeprowadzone w ciągu trzech ostatnich dekad na przykładach miast europejskich. Przede wszystkim zaś w artykule podjęto próbę syntetyzacji wniosków płynących z tychże badań oraz próbę wskazania obszarów, które mogą stanowić wyzwania dla przyszłych inicjatyw badawczych dotyczących reurbanizacji.


Słowa kluczowe

fazy urbanizacji; reurbanizacja

Adamski, J., 2013, Kierunki optymalizacji funkcjonowania usług i infrastruktury kurczących się miast, [w:] Zarządzanie rozwojem miast o zmniejszającej się liczbie mieszkańców (w kontekście perspektywy finansowej 2014–2020), red. B. Domański, Kancelaria Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa.

Bury P., Markowski T., Regulski J., 1993, Podstawy ekonomiki miasta, Fundacja Rozwoju Przedsiębiorczości, Łódź.

Buzar S. i in., 2007, Splintering urban populations: Emergent landscapes of reurbanisation in four European cities, “Urban Studies” 44(4).

Champion T., 2001, Urbanization, suburbanization, counterurbanization and reurbanization, [w:] Handbook of urban studies, red. R. Paddison, Sage Publications, London.

Cheshire P., 1995, A new phase of urban development in Western Europe? The evidence for the 1980s, “Urban Studies” 32(7).

Czarnecki B., 2011, Przejawy i konsekwencje depopulacji polskich miast. Zarys problemu, „Architecturae et Artibus” 4.

Gibbs J.P., 1963, The evolution of population concetration, “Economic Geography” 39(2).

Glaeser E.L., 2012. Triumph of the city, Penguin Books, London.

Grossmann K., Haase A., Steinführer A., 2012, Transitory urbanites: New actors of residential change in Polish and Czech inner cities, “Cities” 29(5).

Haase A. i in., 2009, Emergent spaces of reurbanisation: Exploring the demographic dimension of inner-city residential change in a European setting, “Population, Space and Place” 16(5).

Haase D. i in., 2008, Guidelines for the “Perfect Inner City”. Discussing the appropriateness of monitoring approaches for reurbanization, “European Planning Studies” 16(8).

Kabisch N., Haase A., Haase D., 2010, Evolving reurbanisation? Spatio-temporal dynamics as exemplified by the East German city of Leipzig. “Urban Studies” 47(5).

Lever W.F., 1993, Reurbanisation – the policy implications, “Urban Studies” 30(2).

Ogden P.E., Hall R., 2000, Households, reurbanisation and the rise of living alone in the principal French cities, 1975–90, “Urban Studies” 37(2).

Regulski J., 1982, Ekonomika miasta, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

Rérat P., 2012, The new demographic growth of cities: The case of reurbanisation in Switzerland, “Urban Studies” 49(5).

Storper M., Manville M., 2006, Behaviour, preferences and cities: Urban theory and urban resurgence, “Urban Studies” 43(8).

Szymańska D., 2007, Urbanizacja na świecie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Turok I., Mykhnenko V., 2007, The trajectories of European cities, 1960–2005, “Cities” 24(3). van den Berg L. i in., 1982, Urban Europe. A study of growth and decline, Pergamon Press, Kronberg–Taunus.

Vernon R., 1966, International investment and international trade in the product cycle, “The Quarterly Journal of Economics” 80(2).

Pobierz

Opublikowane : 2020-11-03


Zasina, J. (2020). Reurbanizacja w świetle dotychczasowych badań nad miastami europejskimi. Studia Miejskie, 20, 155-166. Pobrano z https://czasopisma.uni.opole.pl/index.php/sm/article/view/2460


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0