Kręgi przynależności. Przyczynek do dziejów kosmopolityki


Abstrakt

W ramach współczesnego kosmopolityzmu można wyróżnić dwa główne nurty stawiające sobie rozbieżne teoretyczne cele. Pierwszy z nich można intepretować jako apologetyczną konceptualizację późnokapitalistycznych tendencji globalizacyjnych, drugi zaś jako próbę przezwyciężenia konfliktów wynikających z oporu wobec globalnej uniformizacji rozmaitości form życia społecznego. Opozycyjność obu tych celów jest odpowiedzialna za istotne rozbieżności we współczesnych doktrynach kosmopolitycznych. W niniejszym artykule, który stanowi próbę ponownego odczytania wybranych momentów w dziejach starożytnego kosmopolityzmu, zwracam uwagę na wewnętrze napięcia tej doktryny, które kształtowały jej rozwój w epoce starożytnej. Moim celem jest wskazanie, w jaki sposób radykalizm moralny i polityczny kosmopolityzmu cynickiego został zastąpiony na gruncie późnego stoicyzmu za pomocą umiarkowanej, gradualistycznej koncepcji Hieroklesa, opartej na idei oikeiosis.


Słowa kluczowe

kosmopolityzm; naturalizm; cynizm; stoicyzm; Hierokles; oikeiosis

Pobierz

Opublikowane : 2019-01-09


DRAŁUS, D. (2019). Kręgi przynależności. Przyczynek do dziejów kosmopolityki. Studia Krytyczne/Critical Studies, (6), 77-93. https://doi.org/10.25167/sk.279

DOROTA DRAŁUS  dorota.dralus2@gmail.com
Instytut Politologii, Uniwersytet Wrocławski, ul. Koszarowa 3, 51-149 Wrocław  Polska
http://orcid.org/0000-0002-6029-9230






CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0