“To Govern One Soul is Already to Govern a World”: Perspectives on Spiritual Direction in the Memorial of Directors of Pierre de Bérulle (1575–1629)

Diego Elias Arfuch

doi:10.25167/sth.6107

Opublikowane: 2025-12-30

Tom 45 Nr 2 (2025)

„Rządzić jedną duszą to rządzić światem”

Diego Elias Arfuch

Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego

Dział: Artykuły z różnych działów teologii, historii i nauk pokrewnych

https://doi.org/10.25167/sth.6107

Perspektywy kierownictwa duchowego w dziele Memorial of Directors Pierre’a de Bérulle’a (1575–1629)

Abstrakt

Niniejszy artykuł analizuje koncepcję kierownictwa duchowego Pierre’a de Bérulle’a poprzez analizę dzieła Memorial (1625), kluczowego tekstu skierowanego do przełożonych Francuskiego Oratorium. Chociaż wskazówki duchowe pojawiają się w całym piśmiennictwie Bérulle’a, Memorial oferuje najbardziej systematyczne wyrażenie jego dojrzałego rozumienia tej posługi. Umiejscawiając tekst w kontekście reformy kościelnej XVII w., tekst podkreśla zdecydowany wpływ Pseudo-Dionizego Areopagity na teologię Bérulle’a dotyczącą pośrednictwa, hierar�chii i świętości. Kierownictwo duchowe przedstawione jest jako ars artium, powierzone przede wszystkim posłudze kapłańskiej i ustrukturyzowane według dionizjańskiej triady oczyszczenia, oświecenia i doskonałości. Zamiast zwykłej funkcji prawnej, pośrednictwo obejmuje przekazywanie łaski i formowanie Chrystusa w duszach, zakorzenione w tajemnicy Wcielenia. Memorial formułuje spójną syntezę kierownictwa duchowego, integrującą chrystologię, teologię trynitarną i eklezjologię, która odegrała kluczową rolę w rozwoju Francuskiej Szkoły Duchowości.

Słowa kluczowe:

Pierre de Bérulle, kierownictwo duchowe, kapłańskie pośrednictwo, Pseudo-Dionizy Areopagita, Francuska Szkoła Duchowości

Pobierz pliki

PDF (English)

Zasady cytowania

Arfuch, D. E. (2025). „Rządzić jedną duszą to rządzić światem”: Perspektywy kierownictwa duchowego w dziele Memorial of Directors Pierre’a de Bérulle’a (1575–1629). Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego, 45(2), 95–123. https://doi.org/10.25167/sth.6107

Cited by / Share

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

Bibliografia

Bérulle Pierre de. Mémorial de quelques points servant à la Direction des Supérieurs en la congrégation de l’Oratoire de Jésus, OC.
Google Scholar

Bremond Henri. 1923 (2006). Histoire littéraire du sentiment religieux en France, depuis la fin des guerres de religion jusqu’à nos jours. I–V. Bloud et Gay.
Google Scholar

Cochois Paul. 1958. “Bérulle, initiateur mystique: les voeux de servitude”. École pratique des hautes études, Section des sciences religieuses 71 : 111–115. DOI: https://doi.org/10.3406/ephe.1958.18900
Google Scholar

Dupuy Michel. 1969. Bérulle et le sacerdoce. Étude historique et doctrinale. Textes inédits. Ed. P. Lethielleux. Paris: Lethielleux.
Google Scholar

Dupuy Michel. 2001. Le Christ de Bérulle. Paris: Desclée.
Google Scholar

Krumenacker Yves. 1998. L’École française de spiritualité. Des mystiques, des fondateurs, des courants et leurs interprètes. Paris: Cerf.
Google Scholar

Morgain Stéphane-Marie. 1995. Pierre de Bérulle et les Carmélites de France. Paris: Cerf.
Google Scholar

Orcibal Jean. 1965. Le cardinal de Bérulle. Évolution d’une spiritualité. Paris: Cerf.
Google Scholar

Régent-Susini Anne. 2009. “Dionysisme et gallicanisme: La figure de l’évêque selon Bossuet”. Revue de l’histoire des religions 3 : 413–428. DOI: https://doi.org/10.4000/rhr.7272
Google Scholar

Roques René. 1955. “L’Univers dionysien. Structure hiérarchique du monde selon le Pseudo-Denys”. Revue de l’histoire des religions 147 (2) : 243–246.
Google Scholar