I. Zasady ogólne
1. Zgłaszanie artykułów
Artykuły należy zgłaszać za pośrednictwem platformy https://czasopisma.uni.opole.pl/index.php/ls. Zgłoszenie powinno obejmować tekst artykułu oraz wymagane informacje o autorze.
Do artykułu należy dołączyć:
- tytuł, streszczenie (maksymalnie 1000 znaków ze spacjami każde) i słowa kluczowe w języku polskim oraz angielskim;
- wykaz źródeł i opracowań przywołanych w artykule;
- notę biograficzną obejmującą stopień lub tytuł naukowy, specjalizację naukową, numer ORCID, afiliację oraz aktualnie pełnione funkcje i zajmowane stanowiska;
- adres e-mail do kontaktu z Redakcją i do zamieszczenia przy publikacji;
- pisemne oświadczenie o wykorzystaniu narzędzi sztucznej inteligencji, jeżeli były używane podczas przygotowania tekstu, zgodnie z częścią IV niniejszych wytycznych.
Dane identyfikujące autora należy przekazać oddzielnie od pliku przeznaczonego do recenzji. Plik ten nie może zawierać nazwiska, afiliacji, noty biograficznej ani innych informacji ujawniających tożsamość autora, również w metadanych dokumentu.
W przypadku zastosowania czcionek innych niż Times New Roman, zwłaszcza do zapisu znaków greckich, syryjskich lub hebrajskich, należy podać ich nazwy i dołączyć pliki czcionek, o ile pozwala na to ich licencja.
2. Wstępna ocena i wymogi formalne
Każdy zgłoszony artykuł podlega wstępnej ocenie Redakcji pod względem zgodności z profilem czasopisma, jakości naukowej, spójności argumentacji, rzetelności wykorzystania źródeł oraz spełnienia wymogów formalnych i zasad etyki publikacyjnej.
Redakcja zastrzega sobie prawo do odrzucenia artykułu niespełniającego któregokolwiek z wymogów określonych w niniejszych wytycznych, również bez kierowania go do recenzji zewnętrznej. Dotyczy to w szczególności przekroczenia dopuszczalnej objętości, niekompletnego zgłoszenia, niezgodnego z wytycznymi opracowania przypisów lub bibliografii oraz niespełnienia wymogów dotyczących dokumentowania źródeł.
Redakcja może zwrócić artykuł autorowi w celu usunięcia uchybień, wskazując zakres wymaganych zmian i termin ich wprowadzenia. Możliwość taka nie stanowi obowiązkowego etapu procedury. Nieusunięcie wskazanych uchybień może skutkować odrzuceniem artykułu. Decyzja o odrzuceniu zawiera wskazanie jej zasadniczych przyczyn.
Spełnienie wymogów formalnych nie oznacza przyjęcia artykułu do publikacji. Redakcja podejmuje decyzje także na podstawie jakości naukowej tekstu, jego zgodności z profilem czasopisma i wyników recenzji.
3. Procedura recenzowania
Artykuły zakwalifikowane do recenzji są oceniane przez niezależnych ekspertów z danej dziedziny z zachowaniem zasady podwójnej anonimowości (double-blind review). Autor i recenzenci nie poznają wzajemnie swojej tożsamości w toku procedury.
Na podstawie recenzji Redakcja podejmuje decyzję o przyjęciu artykułu, jego odrzuceniu albo skierowaniu do poprawy. Termin na wprowadzenie poprawek wynosi 7 dni od przekazania uwag, chyba że Redakcja wyznaczy inny termin. W uzasadnionych przypadkach autor może zwrócić się o jego przedłużenie. Do poprawionej wersji należy dołączyć odpowiedź na uwagi recenzentów i Redakcji.
Redakcja zastrzega sobie prawo do wprowadzania korekt językowych i redakcyjnych. Zmiany ingerujące w treść merytoryczną wymagają uzgodnienia z autorem.
4. Terminy i kolejność procedowania
Przewidywany średni czas procedowania artykułu wynosi około 200 dni. Wstępna ocena trwa zwykle około 21 dni, a etap recenzji około 60 dni. Terminy te mają charakter orientacyjny i mogą zostać wydłużone.
W danym czasie procedowaniu podlega tylko jeden artykuł tego samego autora, także gdy występuje on jako współautor. Procedowanie kolejnego zgłoszenia może rozpocząć się po zakończeniu postępowania redakcyjnego dotyczącego poprzedniego artykułu, tj. po jego ostatecznym przyjęciu do publikacji, odrzuceniu albo wycofaniu. W jednym numerze może zostać opublikowany tylko jeden artykuł naukowy danego autora (ograniczenie nie dotyczy innych materiałów drukowanych - np. omówienia, recenzje, etc).
II. Redagowanie tekstu głównego
Formatowanie tekstu należy ograniczyć do niezbędnych elementów. Poza wyróżnieniami wymaganymi w opisach bibliograficznych i tytułach należy stosować podstawową odmianę czcionki, bez podkreśleń, pogrubień i innych wyróżnień graficznych. Kursywę można stosować do wyróżnienia pojedynczych wyrazów.
Obowiązują następujące parametry:
- krój czcionki Times New Roman,z wyjątkiem znaków wymagających innego kroju;;
- maksymalna objętość artykułu: 40 000 znaków ze spacjami, łącznie z przypisami i bibliografią;
- wielkość czcionki 12 punktów w zasadniczym tekście, a 10 punktów w przypisach;
-interlinia: 1,15 w tekście głównym oraz 1,0 w przypisach i wyodrębnionych cytatach;
-cytaty dłuższe niż trzy wersy: wyodrębnione z tekstu i opatrzone wcięciem z lewej oraz prawej strony.
III. Redagowanie przypisów
Przypisy i bibliografię należy sporządzić zgodnie z przyjętym w czasopiśmie sposobem zapisu, opartym na systemie Chicago i przedstawionym w poniższych wzorach. Obowiązuje konsekwentne stosowanie tych zasad w całym artykule.
Każde odwołanie do źródła musi umożliwiać jego identyfikację i weryfikację oraz odpowiadać treści, do której zostało przypisane. Autor jest zobowiązany sprawdzić istnienie przywoływanych publikacji, poprawność danych bibliograficznych, cytatów i numerów stron, a także zgodność przywoływanych twierdzeń z treścią wskazanych źródeł. W przypisach należy podawać konkretne strony lub inne oznaczenia lokalizujące przywoływaną treść, jeżeli źródło je posiada. Cytowanie pośrednie należy wyraźnie oznaczyć, wskazując publikację, za którą przytoczono daną treść. Nie należy przedstawiać cytowania pośredniego jako bezpośredniego wykorzystania źródła.
Nieprawidłowe opracowanie przypisów lub bibliografii może stanowić podstawę odrzucenia artykułu z przyczyn formalnych. Przywoływanie nieistniejących publikacji, fikcyjnych danych bibliograficznych lub źródeł, które nie zawierają przypisywanych im treści, podlega ponadto ocenie zgodnie z częścią IV.
Przytaczane źródła i opracowania są zapisywane w przypisach dolnych. Sygnatur z Pisma Świętego nie należy zapisywać w przypisach, ale w tekście głównym w nawiasie na zakończenie cytatu (1Kor 2,12-17) bądź parafrazowanego lub wspominanego fragmentu biblijnego (por. Rdz 2,24).
Bibliografię umieszcza się na końcu artykułu. Można wyodrębnić w niej dwie części: „Źródła” i „Opracowania”. Część „Źródła” tworzy się, jeżeli uzasadnia to charakter wykorzystanych materiałów, np. dokumentów archiwalnych, dzieł Ojców Kościoła, dokumentów kościelnych lub aktów prawnych. W każdej części należy zachować układ alfabetyczny. Wykaz powinien obejmować pozycje przywołane w artykule i być zgodny z przypisami. Bibliografię należy również wprowadzić do odpowiedniego pola na platformie podczas zgłaszania artykułu.
Dokumenty opisuje się według zasad właściwych dla danego typu publikacji. Przy pierwszym przywołaniu można wprowadzić skrót, używany następnie w kolejnych przypisach. Skróty należy stosować zgodnie z wykazem przyjętym w "Encyklopedii Katolickiej", a skróty spoza tego wykazu objaśnić przy pierwszym użyciu.