Soumissions

En tant que partie intégrante du processus de soumission, les auteurs doivent s'assurer de la conformité de leur soumission avec tous les éléments suivants, et les soumissions peuvent être retournées aux auteurs qui ne sont pas conformes à ces directives.

Directives aux auteurs

I. Zasady ogólne

1. Zgłaszanie artykułów

Artykuły należy zgłaszać za pośrednictwem platformy https://czasopisma.uni.opole.pl/index.php/ls. Zgłoszenie powinno obejmować tekst artykułu oraz wymagane informacje o autorze.

Do artykułu należy dołączyć:

- tytuł, streszczenie (maksymalnie 1000 znaków ze spacjami każde) i słowa kluczowe w języku polskim oraz angielskim;
- wykaz źródeł i opracowań przywołanych w artykule;
- notę biograficzną obejmującą stopień lub tytuł naukowy, specjalizację naukową, numer ORCID, afiliację oraz aktualnie pełnione funkcje i zajmowane stanowiska;
- adres e-mail do kontaktu z Redakcją i do zamieszczenia przy publikacji;
- pisemne oświadczenie o wykorzystaniu narzędzi sztucznej inteligencji, jeżeli były używane podczas przygotowania tekstu, zgodnie z częścią IV niniejszych wytycznych.

Dane identyfikujące autora należy przekazać oddzielnie od pliku przeznaczonego do recenzji. Plik ten nie może zawierać nazwiska, afiliacji, noty biograficznej ani innych informacji ujawniających tożsamość autora, również w metadanych dokumentu.

W przypadku zastosowania czcionek innych niż Times New Roman, zwłaszcza do zapisu znaków greckich, syryjskich lub hebrajskich, należy podać ich nazwy i dołączyć pliki czcionek, o ile pozwala na to ich licencja.

2. Wstępna ocena i wymogi formalne

Każdy zgłoszony artykuł podlega wstępnej ocenie Redakcji pod względem zgodności z profilem czasopisma, jakości naukowej, spójności argumentacji, rzetelności wykorzystania źródeł oraz spełnienia wymogów formalnych i zasad etyki publikacyjnej.

Redakcja zastrzega sobie prawo do odrzucenia artykułu niespełniającego któregokolwiek z wymogów określonych w niniejszych wytycznych, również bez kierowania go do recenzji zewnętrznej. Dotyczy to w szczególności przekroczenia dopuszczalnej objętości, niekompletnego zgłoszenia, niezgodnego z wytycznymi opracowania przypisów lub bibliografii oraz niespełnienia wymogów dotyczących dokumentowania źródeł.

Redakcja może zwrócić artykuł autorowi w celu usunięcia uchybień, wskazując zakres wymaganych zmian i termin ich wprowadzenia. Możliwość taka nie stanowi obowiązkowego etapu procedury. Nieusunięcie wskazanych uchybień może skutkować odrzuceniem artykułu. Decyzja o odrzuceniu zawiera wskazanie jej zasadniczych przyczyn.

Spełnienie wymogów formalnych nie oznacza przyjęcia artykułu do publikacji. Redakcja podejmuje decyzje także na podstawie jakości naukowej tekstu, jego zgodności z profilem czasopisma i wyników recenzji.

3. Procedura recenzowania

Artykuły zakwalifikowane do recenzji są oceniane przez niezależnych ekspertów z danej dziedziny z zachowaniem zasady podwójnej anonimowości (double-blind review). Autor i recenzenci nie poznają wzajemnie swojej tożsamości w toku procedury.

Na podstawie recenzji Redakcja podejmuje decyzję o przyjęciu artykułu, jego odrzuceniu albo skierowaniu do poprawy. Termin na wprowadzenie poprawek wynosi 7 dni od przekazania uwag, chyba że Redakcja wyznaczy inny termin. W uzasadnionych przypadkach autor może zwrócić się o jego przedłużenie. Do poprawionej wersji należy dołączyć odpowiedź na uwagi recenzentów i Redakcji.

Redakcja zastrzega sobie prawo do wprowadzania korekt językowych i redakcyjnych. Zmiany ingerujące w treść merytoryczną wymagają uzgodnienia z autorem.

4. Terminy i kolejność procedowania

Przewidywany średni czas procedowania artykułu wynosi około 200 dni. Wstępna ocena trwa zwykle około 21 dni, a etap recenzji około 60 dni. Terminy te mają charakter orientacyjny i mogą zostać wydłużone.

W danym czasie procedowaniu podlega tylko jeden artykuł tego samego autora, także gdy występuje on jako współautor. Procedowanie kolejnego zgłoszenia może rozpocząć się po zakończeniu postępowania redakcyjnego dotyczącego poprzedniego artykułu, tj. po jego ostatecznym przyjęciu do publikacji, odrzuceniu albo wycofaniu. W jednym numerze może zostać opublikowany tylko jeden artykuł naukowy danego autora (ograniczenie nie dotyczy innych materiałów drukowanych - np. omówienia, recenzje, etc).

II. Redagowanie tekstu głównego

Formatowanie tekstu należy ograniczyć do niezbędnych elementów. Poza wyróżnieniami wymaganymi w opisach bibliograficznych i tytułach należy stosować podstawową odmianę czcionki, bez podkreśleń, pogrubień i innych wyróżnień graficznych. Kursywę można stosować do wyróżnienia pojedynczych wyrazów.

Obowiązują następujące parametry:
- krój czcionki Times New Roman,z wyjątkiem znaków wymagających innego kroju;;
- maksymalna objętość artykułu: 40 000 znaków ze spacjami, łącznie z przypisami i bibliografią;
- wielkość czcionki 12 punktów w zasadniczym tekście, a 10 punktów w przypisach;
-interlinia: 1,15 w tekście głównym oraz 1,0 w przypisach i wyodrębnionych cytatach;
-cytaty dłuższe niż trzy wersy: wyodrębnione z tekstu i opatrzone wcięciem z lewej oraz prawej strony.

  1. W tekście głównym artykułu rozwinięcie imion własnych stosujemy wówczas, gdy pojawiają się one po raz pierwszy lub na początku akapitu (np. Jan Aleksander Kowalski, gdy przywołany jest po raz pierwszy, przy kolejnym odwołaniu piszemy J.A. Kowalski).
  2. Tytuły dzieł lub dokumentów przytaczane w tekście zapisywane są kursywą – wyjątek stanowią tytuły czasopism, które zapisujemy w cudzysłowie.
  3. Odnośnik do przypisu zapisany jest cyfrą arabską; jeśli znajduje się on na końcu zdania umieszczamy go przed kropką.
  4. Sygnatury biblijne zapisujemy w tekście głównym.
  5. W dziale „Sztuka sakralna” artykuły mogą być opatrzone ilustracjami. Maksymalna liczba ilustracji to: 5 (w uzasadnionych przypadkach Redaktor naczelny podejmuje decyzję o zwiększeniu tej liczby, jednak nie może ich być więcej niż 7).
  6. Ryciny przeznaczone do publikacji muszą mieć dobrą jakość i mogą być zapisane w następujących formatach: *.tiff, *.jpg, *.cdr (rozdzielczość nie mniejsza niż 300 dpi).
  7. Publikowane obrazy i treści nie mogą naruszać praw autorskich innych podmiotów. Umieszczenie w materiałów chronionych prawem autorskim będzie możliwe pod warunkiem dostarczenia przez Autora do Redakcji pisemnej zgody właściciela tychże praw (dotyczy to także materiałów internetowych).

III. Redagowanie przypisów

Przypisy i bibliografię należy sporządzić zgodnie z przyjętym w czasopiśmie sposobem zapisu, opartym na systemie Chicago i przedstawionym w poniższych wzorach. Obowiązuje konsekwentne stosowanie tych zasad w całym artykule.

Każde odwołanie do źródła musi umożliwiać jego identyfikację i weryfikację oraz odpowiadać treści, do której zostało przypisane. Autor jest zobowiązany sprawdzić istnienie przywoływanych publikacji, poprawność danych bibliograficznych, cytatów i numerów stron, a także zgodność przywoływanych twierdzeń z treścią wskazanych źródeł. W przypisach należy podawać konkretne strony lub inne oznaczenia lokalizujące przywoływaną treść, jeżeli źródło je posiada. Cytowanie pośrednie należy wyraźnie oznaczyć, wskazując publikację, za którą przytoczono daną treść. Nie należy przedstawiać cytowania pośredniego jako bezpośredniego wykorzystania źródła.

Nieprawidłowe opracowanie przypisów lub bibliografii może stanowić podstawę odrzucenia artykułu z przyczyn formalnych. Przywoływanie nieistniejących publikacji, fikcyjnych danych bibliograficznych lub źródeł, które nie zawierają przypisywanych im treści, podlega ponadto ocenie zgodnie z częścią IV.

Przytaczane źródła i opracowania są zapisywane w przypisach dolnych. Sygnatur z Pisma Świętego nie należy zapisywać w przypisach, ale w tekście głównym w nawiasie na zakończenie cytatu (1Kor 2,12-17) bądź parafrazowanego lub wspominanego fragmentu biblijnego (por. Rdz 2,24).

Bibliografię umieszcza się na końcu artykułu. Można wyodrębnić w niej dwie części: „Źródła” i „Opracowania”. Część „Źródła” tworzy się, jeżeli uzasadnia to charakter wykorzystanych materiałów, np. dokumentów archiwalnych, dzieł Ojców Kościoła, dokumentów kościelnych lub aktów prawnych. W każdej części należy zachować układ alfabetyczny. Wykaz powinien obejmować pozycje przywołane w artykule i być zgodny z przypisami. Bibliografię należy również wprowadzić do odpowiedniego pola na platformie podczas zgłaszania artykułu.

Dokumenty opisuje się według zasad właściwych dla danego typu publikacji. Przy pierwszym przywołaniu można wprowadzić skrót, używany następnie w kolejnych przypisach. Skróty należy stosować zgodnie z wykazem przyjętym w "Encyklopedii Katolickiej", a skróty spoza tego wykazu objaśnić przy pierwszym użyciu.

Zapis książki jedno lub wieloautorskiej 

W przypisie:

Imię, nazwisko autora/ów. Rok wydania. Tytuł. Podtytuł. Miejsce wydania: wydawnictwo, strona/y.

Przykłady

Andrzej S. Jasiński. 2014. Komentarz do księgi proroka Ezechiela: rozdziały 31–39 (Opolska Biblioteka Teologiczna, 143). Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 100–108.

Martin M. Lintner. 2018. Von Humanae vitae bis Amoris laetitia. Die Geschichte einer umstrittenen Lehre. Innsbruck-Wien: Tyrolia Verlag, 121–123.

Eberhard Schockenhoff. 2014. Etyka życia. Podstawy i nowe wyzwania. Tłum. Konrad Glombik. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 32-34.

Krystyna Bronowska, Elżbieta Żywucka-Kozłowska, Dariusz Czekan. 2009. Subkultury destrukcji. Studium metodologiczno-kryminalistyczne. Szczecin: Wydawnictwo PrintGroup, 45-58.

Franciszek. 2013. Adhortacja apostolska "Evangelii gaudium", Watykan: Libreria Editrice Vaticana (dalej: EG), nr 23.

Ta sama pozycja przytaczana w kolejnym przypisie: nazwisko. Rok. Tytuł, stona/y.

Jasiński. 2014. Komentarz do księgi proroka Ezechiela, 88.

Schockenhoff. 2014. Etyka życia, 345.

EG 25.

W wykazie bibliograficznym: Nazwisko i imię autora/ów. Rok wydania. Tytuł. Podtytuł. Miejsce wydania: wydawnictwo.

Przykłady:

Bronowska Krystyna, Żywucka-Kozłowska Elżbieta, Czekan Dariusz. 2009. Subkultury destrukcji. Studium metodologiczno-kryminalistyczne. Szczecin: Wydawnictwo PrintGroup.

Jasiński Andrzej S. 2014. Komentarz do księgi proroka Ezechiela: rozdziały 31–39 (Opolska Biblioteka Teologiczna 143). Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.

Lintner Martin M. 2018. Von Humanae vitae bis Amoris laetitia. Die Geschichte einer umstrittenen Lehre. Innsbruck-Wien: Tyrolia Verlag.

Schockenhoff Eberhard. 2014. Etyka życia. Podstawy i nowe wyzwania. Tłum. Konrad Glombik. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.

Zapis rozdziału w książce 

W przypisie: imię nazwisko autora/ów. Rok wydania. Tytuł i podtytuł rozdziału, W tytuł książki, strona/y. Imię i nazwisko redaktora, strony. Miejsce wydania: wydawnictwo.

Przykłady:

Roman Lewandowski, Ireneusz Kowalski. 2008. W poszukiwaniu obiektywnych metod pomiaru jakości usług medycznych. W Współczesne wyzwania strukturalne i menedżerskie w ochronie zdrowia. Red. Roman Lewandowski, 253. Olsztyn: Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.

Andrzej S. Jasiński. 1997. Chleb i wino w Starym Testamencie, W Ineffabile Eucharistiae donum. Księga pamiątkowa dedykowana Księdzu Biskupowi Alfonsowi Nossolowi Wielkiemu Kanclerzowi Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego z okazji 65. rocznicy urodzin oraz 20-lecia święceń biskupich. Red. Tadeusz Dola, 187–189. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.

Ta sama pozycja cytowana po raz kolejny: Nazwisko autora/ów. Rok. Tytuł rozdziału, strona/y.

Jasiński. 1997. Chleb i wino w Starym Testamencie, 194.

Lewandowski, Kowalski. 2008. W poszukiwaniu obiektywnych metod pomiaru jakości usług medycznych, 256.

W wykazie bibliograficznym: nazwisko i imię autora/ów. Rok wydania. Tytułu rozdziału książki, W tytuł książki. Imię i nazwisko redaktora/ów, strony rozdziału. Miejsce wydania: wydawnictwo.

Przykłady

Jasiński Andrzej S. 1997. Chleb i wino w Starym Testamencie, W Ineffabile Eucharistiae donum. Księga pamiątkowa dedykowana Księdzu Biskupowi Alfonsowi Nossolowi Wielkiemu Kanclerzowi Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego z okazji 65. rocznicy urodzin oraz 20-lecia święceń biskupich. Red. Tadeusz Dola, 187–202. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.

Lewandowski Roman, Kowalski Ireneusz. 2008. W poszukiwaniu obiektywnych metod pomiaru jakości usług medycznych. W Współczesne wyzwania strukturalne i menedżerskie w ochronie zdrowia. Red. Roman Lewandowski, 253–266. Olsztyn: Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.

Zapis artykułu naukowego opublikowanego w czasopiśmie 

W przypisie: imię nazwisko autora/ów. Rok. „Tytuł artykułu”. Tytuł czasopisma rocznik (Nr) zeszytu : strona/y.

Przykłady

Krzysztof Kawlewski, Eugeniusz Świtoński. 2013. „Zastosowanie algorytmów genetycznych w optymalizacji sterowania ruchów roboczych suwnicy pomostowej”. Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze 19 (1) : 37.

Benedikt Kranemann. (2019). „Theologie und Öffentlichkeit aus der deutschen Perspektive“. Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego 38 (2) : 15–16.

Piotr Kopiec. 2019. “Ecumenical Ambiguities: The Case of the Ecumenical Association of Third World Theologians”. Studia Oecumenica 18 : 41–42.

Ta sama pozycja cytowana po raz kolejny: Nazwisko. Rok. „Tytuł” strona/y.

Kranemann. (2019). „Theologie und Öffentlichkeit aus der deutschen Perspektive“ 18.

W wykazie bibliograficznym: nazwisko i imiona autora/ów. Roku. „Tytułu artykułu”. Tytułu czasopisma rocznik (nr) zeszytu : strony.

Przykłady

Kawlewski Krzysztof, Eugeniusz Świtoński. 2013. „Zastosowanie algorytmów genetycznych w optymalizacji sterowania ruchów roboczych suwnicy pomostowej”. Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze 19 (1) : 37–41.

Kranemann Benedikt. (2019). „Theologie und Öffentlichkeit aus der deutschen Perspektive“. Studia Teologiczno-Historyczne Śląska Opolskiego 38 (2) : 15–30.

Kopiec Piotr. 2019. “Ecumenical Ambiguities: The Case of the Ecumenical Association of Third World Theologians”. Studia Oecumenica”18 : 41–52.

Zapis tekstów opublikowanych online na stronach internetowych 

W przypisie: imię nazwisko autora/w. Rok. Tytuł (data dostępu), strona internetowa [należy włączyć funkcję „usuń hiperłącze”].

Przykłady

Roman Bartnicki. 2018. „Mk 16, 9-20 jako świadectwo prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa”. Fides et Ratio (4) : 26 (12.03.2019) http://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/Presentations0/Fides2018-4DOL.pdf.

Franciszek Kucharczyk. 2016. To "Amoris laetitia" a nie "Spełniamy życzenia" (13.04.2016). http://gosc.pl/doc/3076365.To-Amoris-laetitia-a-nie-Spelniamy-zyczenia.

W świadomości ludzi kościoła musi nastąpić odważna głęboka i autentyczna przemiana (14.04.2016). https://ekai.pl.

W wykazie bibliograficznym: nazwisko imię autora/ów. Rok. Tytuł (data dostępu) Pełny adres strony internetowej [należy włączyć funkcję „usuń hiperłącze”]. W wykazie umieszczamy wyłącznie teksty naukowe opublikowane online, które posiadają autora i tytuł.

Przykłady

Bartnicki Roman. 2018. „Mk 16, 9-20 jako świadectwo prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa”. Fides et ratio (4) : 25-55 (12.03.2019) http://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/Presentations0/Fides2018-4DOL.pdf.

IV Etyka publikacji i wykorzystanie sztucznej inteligencji

Czasopismo „Liturgia Sacra” stosuje zasady etyki publikacyjnej uwzględniające rekomendacje Committee on Publication Ethics (COPE). Autorzy, recenzenci, redaktorzy oraz wydawca są zobowiązani do przestrzegania zasad rzetelności naukowej, uczciwości akademickiej i odpowiedzialności za publikowane treści.

Autor odpowiada za oryginalność artykułu, rzetelność badań i argumentacji, poprawność cytatów oraz wiarygodność wszystkich przywoływanych źródeł. Zgłaszany tekst nie może naruszać praw osób trzecich. Autorzy są zobowiązani do rzetelnego wskazania autorstwa i ujawnienia konfliktów interesów.

Autorzy korzystający z narzędzi sztucznej inteligencji (AI) podczas przygotowania artykułu zobowiązani są do złożenia pisemnego oświadczenia wskazującego użyte narzędzia oraz sposób, cel i zakres ich wykorzystania, w tym części tekstu, których dotyczyło. Obowiązek ten obejmuje także wykorzystanie AI do korekty językowej lub stylistycznej. Narzędzia AI nie mogą być wskazywane jako autorzy lub współautorzy artykułu.

Redakcja nie dopuszcza zgłaszania tekstów, których zasadnicza treść, argumentacja lub wnioski zostały wygenerowane przez narzędzia AI bez samodzielnego i istotnego wkładu intelektualnego autora. Wykorzystanie AI do korekty językowej, stylistycznej i innych czynności pomocniczych jest dopuszczalne pod warunkiem ujawnienia jego zakresu oraz samodzielnej weryfikacji rezultatów przez autora. Korzystanie z AI nie zwalnia z odpowiedzialności za ostateczną treść artykułu.

Niedopuszczalne jest przywoływanie nieistniejących publikacji, fikcyjnych danych bibliograficznych, sfabrykowanych cytatów oraz powoływanie się na źródła, które nie zawierają przypisywanych im treści lub nie uzasadniają twierdzeń, na poparcie których zostały przywołane. Stwierdzenie takich praktyk, wykraczających poza pojedyncze, przypadkowe błędy bibliograficzne, stanowi naruszenie zasad rzetelności naukowej i skutkuje odrzuceniem artykułu, niezależnie od tego, czy przy jego przygotowaniu korzystano z AI.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości Redakcja może zażądać wyjaśnień oraz dokumentacji niezbędnej do weryfikacji źródeł, cytatów, sposobu przygotowania artykułu lub zakresu wykorzystania AI. Przed rozstrzygnięciem zarzutu naruszenia rzetelności naukowej autor otrzymuje możliwość odniesienia się do wskazanych zastrzeżeń w terminie określonym przez Redakcję. Samo podejrzenie wykorzystania AI lub wynik automatycznego detektora nie stanowi wystarczającej podstawy stwierdzenia naruszenia.

W przypadku poważnych lub powtarzających się naruszeń Redakcja może podjąć dalsze działania zgodne z procedurami etyki publikacyjnej, w tym poinformować instytucję naukową autora. Zastrzeżenia dotyczące tekstu już opublikowanego są rozpatrywane w odrębnym postępowaniu, które może prowadzić do opublikowania korekty, wyrażenia zaniepokojenia lub wycofania publikacji.

##plugins.themes.libcom.BOCookieBarText##