Abstrakt

Prof. Leszek Józef Egidiusz Winowski urodził się 23 stycznia 1910 r. na kresach wschodnich II Rzeczypospolitej w Skałacie, woj. tarnopolskie. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie uzyskał magisterium (1932), doktorat (1935), a w 1936 r. podjął pracę naukową w Katedrze Prawa Kościelnego; od 1942 r. prowadził działalność konspiracyjną we Lwowie, współpracował z Instytutem Bałtyckim w Sopocie; w Olsztynie zorganizował Ekspozyturę Instytutu Bałtyckiego na Okręg Mazurski. W 1945 r. Leszek Winowski podjął pracę na Wydziale Prawno-Administracyjnym Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 1974 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Jednocześnie pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w latach 1945–1946 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Nauk Społecznych – po jego likwidacji pracował na Wydziale Prawa Kanonicznego, gdzie wykładał prawo rzymskie i prawo wyznaniowe. W 1957 r. Winowski zrezygnował z pracy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1957–1968 Leszek Winowski pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, będąc równocześnie zatrudnionym w Uniwersytecie Wrocławskim. W dziedzinie badań naukowych prowadzonych przez prof. Leszka Winowskiego można
wyodrębnić trzy główne kierunki. Były to badania na położeniem prawnym innowierców od najdawniejszego średniowiecza; nad państwem i prawem islamu, wreszcie nad dziejami Kościoła na Śląsku. Prof. Leszek Winowski został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, był członkiem wielu towarzystw naukowych. Zmarł 16 listopada 1979 r. we Wrocławiu.