Specifika dialogičnosti sovremennoj pravoslavnoj missionerskoj propovedi: vidy, sredstva, funkcii


Abstrakt

The article reveals the specifics of the types, means and functions of dialogic modern missionary Orthodox preaching found in the texts of sermons posted in the video blog «Batushka will answer» on YouTube channel. The study is based on the understanding of dialogicality as a property of a monological text associated with the reproduction of dialogic elements in it and the differentiation of three types of dialogicality – external, internal and deep. It is established that for modern Orthodox missionary preaching external, internal and deep dialogicality are actual. Features of realization of each type of dialogicality are revealed. It is shown that in order to create external dialogicality associated with the focus on the addressee and the actualization of the «you» sphere of utterance, along with the consistent reproduction of certain constitutive means for this genre, new ones are involved. Thus functions of external dialogicality are realized in full. It is proved that the specificity of the internal dialogic nature of missionary preaching based on the change of subject spheres is manifested in the change of its functions: authoritarian and interpretive functions are realized, argumentative and polemical functions remain unclaimed, a new constructive function appears. In addition, there is an expansion of sources of citation by including speeches of famous journalists and heroes of modern books. It is demonstrated that the deep dialogicality, due to the essential features of the genre, is realized in missionary preaching only in one form – when the preacher quotes the Holy Scripture, the traditional prosodic markers of this type of dialogicality are not used.


Słowa kluczowe

Orthodox missionary preaching; external dialogicality; internal dialogicality; deep dialogicality; means of dialogicality; function of dialogicality

Averintsev S., 1971, Grecheskaya literatura i blizhnevostochnaya slovesnost’ (Protivostoyaniye i vstrecha dvukh tvorcheskikhprintsipov). – Tipologiya i vzaimosvyazi literatur Drevnego mira, red. P. А. Grintser, Moskva, s. 206–266.

Bakhtin M., 1993, Marksizm i filosofiya yazyka: Osnovnyye problemy sotsiologicheskogo metoda v nauke o yazyke, Moskva.

Bolotnova N., 2009, Kommunikativnaya stilistikateksta: slovar’-tezaurus, Moskva.

Chubay S., 2007, Dialogichnost’ sovremennoy politicheskoy reklamy: avtoref. diss. …kand. filol. nauk., Volgograd.

Dolinin K., 1985, Interpretatsiya teksta (Frantsuzskiy yazyk), Moskva.

Duskayeva L., 2012, Dialogicheskaya priroda gazetnykh rechevykh zhanrov, Sankt Peterburg.

Fotina N., 2017, Funktsionirovaniye kategorii dialogichnosti v proze A. P. Chekhova: avtoref.diss. … kand. filol. nauk, Volgograd.

Kitaygorodskaya M., 1993, Chuzhaya rech’ v kommunikativnom aspekte. – Russkiy yazyk v yego funktsionirovanii: Kommunikativno-pragmaticheskiy aspekt, red. Ye. A. Zemskaya, D. N. Shmelev, Moskva, s. 65–89.

Kozhina M., 1986, O dialogichnosti pis’mennoy nauchnoy rechi, Perm’.

Kotyurova M., 2010, Individual’nyy stil’ izlozheniya: sovokupnost’ logichnosti, dialogichnosti i tonal’nosti rechi uchenogo, „Stil”, nr 9, s. 13–26.

Prokhvatilova O., 1999, Pravoslavnaya propoved’ i molitva kak fenomen sovremennoy zvuchashchey rechi, Volgograd.

Prokhvatilova O., 2018, Intonatsionno-zvukovyye sredstva pravoslavnoy missionerskoy propovedi nachala XXI veka, „Vestnik Volgogradskogo gosudarstvennogo universiteta”, seriya 2, Yazykoznaniye, t. 17, nr 1, s. 29–36.

Slavgorodskaya L., 1978. O dialogizatsii nauchnoy prozy. – Stil’ nauchnoy rechi, red. Ye. S. Troyanskaya, Moskva, s. 106–117.

Vinokur T., 1990, Monologicheskaya rech’. – Lingvisticheskiy entsiklopedicheskiy slovar’, red. V. N. Yartseva, Moskva, s. 310.

Votrina Ye., 2012, Funktsionirovaniye kategorii dialogichnosti v nauchnykh tekstakh XX veka: avtoref. diss. … kand. filol. nauk, Volgograd.


Opublikowane : 2020-12-19


Prohvatilova, O. (2020). Specifika dialogičnosti sovremennoj pravoslavnoj missionerskoj propovedi: vidy, sredstva, funkcii. Stylistyka, 29, 147-163. https://doi.org/10.25167/Stylistyka29.2020.9

Olʹga Prohvatilova 
Московский государственный университет имени М. В Ломоносова  Federacja Rosyjska
https://orcid.org/0000-0003-0990-8229


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0



Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

1. Prawa autorskie majątkowe do opublikowanych utworów ma Uniwersytet Opolski (do utworu zbiorowego) oraz Autorzy (do poszczególnych części utworu zbiorowego mających samodzielne znaczenie).

2. W czasopiśmie naukowym „Stylistyka” publikowane mogą być jedynie utwory wcześniej nie rozpowszechnione.

3. Uniwersytet Opolski nie ogranicza możliwości dalszego rozpowszechnienia przez Autora jego utworu pod warunkiem wskazania czasopisma naukowego „Stylistyka” jako pierwotnego miejsca publikacji oraz zgody Wydawnictwa UO.

4. Zgoda na publikację utworu w czasopiśmie naukowym „Stylistyka” jest równoznaczna z udzieleniem przez Autora Uniwersytetowi Opolskiemu licencji niewyłącznej, obejmującej prawo do korzystania z utworu bez ograniczeń terytorialnych oraz czasowych na następujących polach eksploatacji:

a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką dowolnej ilości egzemplarzy utworu w całości lub w części, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową, wprowadzenie utworu do pamięci komputera i sieci informatycznych,

b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału lub egzemplarzy,

c) w zakresie rozpowszechnienia utworu w sposób inny niż określonych w pkt 2 – udostępnienie utworu lub jego streszczenia w Internecie przez umożliwienie odbiorcom dostępu do utworu on-line lub umożliwienie ściągnięcia utworu do własnego urządzenia pozwalającego na zapoznawanie się z utworem, zamieszczenie utworu w bazach elektronicznych zajmujących się rozpowszechnianiem utworów naukowych, w tym w szczególności w bazie  CEEOL (Central and Eastern Online Libray) oraz streszczenia w języku angielskim w bazie CEJSH (The Central Europaen Journal of Social Scienes and Humanites).

d) w zakresie tworzenia i rozpowszechniania dzieł zależnych zrealizowanych przy wykorzystaniu utworu – korzystanie z nich na polach eksploatacji określonych w pkt 1–3.

5. Z tytułu udzielenia licencji do utworu Autorowi nie należy się wynagrodzenie.

6. Autor wyraża zgodę na udzielenie przez Uniwersytet dalszego zezwolenia na korzystanie z utworu (sublicencja) na polach eksploatacji wymienionych w par. 2 ust. 4.

7. Autor wyraża zgodę na upublicznienie, w związku z rozpowszechnieniem utworu, swoich danych osobowych, to jest imienia i nazwiska, afiliacji oraz adresu e-mail.