Metafora v obraznom stroe „Psaltiri” (po sinodalʹnomu perevodu)


Abstrakt

The article gives a brief understanding of the metaphor within the modern theory of conceptual metaphor, as well as puts forward arguments substantiating semantic, syntactic and structural differences between the metaphor and the comparison. This is indeed important for the study of the figurative system of the Old Testament, since in translation many metaphors are given in the form of comparison. At the root of any metaphor lies the sense of analogy, which makes one look for links between most distant entities and not just between objects of the sensually perceived world, but also between concrete objects and abstract notions. A systematic analysis of the metaphor (based on texts of the modern Russian language) has shown that such links are formed in strictly defined directions. Moreover, they are countable and quite concrete as in the following pairs: object→object; object→man; object→physical world; object→psychic world; object→social world; object→abstraction; animal→man; man→man; physical world→psychic world. The extensive material analyzed in the article demonstrates that the Psalter, with all its semantic and stylistic sophistication and remoteness of biblical notions from modern ones, makes use of the same laws of metaphorization as we do today except for one crucial circumstance: anthropocentricity of the modern times is substituted with theocentrism, thus making the central object of the metaphor not man, as in modern languages, but God: But You, O LORD, are a shield for me; His wrath is kindled; Grace is poured upon Your lips; It is God who arms me with strength; The LORD my God will enlighten my darkness and so on.


Arutyunova N. D., 1990, Metafora i diskurs. – Teoriya metafory. Sbornik, per. s angl, fr., nem., isp., pol’sk. yaz., vstup. st. i sost. N. D. Arutyunovoy, obshch. red. N. D. Arutyunovoy i M. A. Zhurinskoy, Moskva, s. 5–32.

Arutyunova N. D., 1979, Yazykovaya metafora (sintaksis i leksika). – Lingvistika i poetika, red. V. P. Grigor’yev, Moskva, c. 147–173.

Bikman Dzh., Kellou Dzh., 1994, „Ne iskazhaya slova Bozhiya…” Printsipy perevoda i semanticheskogo analiza Biblii, per. s angl. D. V. Dmitriyev, Sankt-Peterburg.

Black M., 1962, Metaphor. – M. Black. Models and Metaphor: Studies in Language and Philosophy, Ithaca‒London, p. 25‒47.

Dyubua Zh. i dr., 1986, Obshchaya ritorika, per. s frants. Ye. E. Razlogovoy i B. P. Naumova, Moskva.

Lakoff G., Jonson M., 1980, Metaphors We Live By, Chicago.

MakKormak E., 1990, Kognitivnaya teoriya metafory. – Teoriya metafory. Sbornik, per. s angl, fr., nem., isp., pol’sk. yaz., vstup. st. i sost. N. D. Arutyunovoy, obshch. red. N. D. Arutyunovoy i M. A. Zhurinskoy, Moskva, s. 358‒386.

Simfoniya na Vetkhiy i Novyy Zavet, 1900, t. I i t. II, Sankt-Peterbug.

Sklyarevskaya G. N., 1993, Metafora v sisteme yazyka, Sankt-Peteburg.

Sklyarevskaya G. N., 2017, Metafora i sravneniye: logicheskiye, semanticheskiye i strukturnyye razlichiya, „Mir russkogo slova”, № 4, c. 9-18.

Veselovskiy A. N., 1940, Psikhologicheskiy parallelizm i yego formy v otrazhenii poeticheskogo stilya. – A. N. Veselovskiy, Istoricheskaya poetika, Leningrad, s. 125–199.

Wierzbicka A., 1971, Porównanie – gradacja – metafora, „Pamiętnik Literacki” 62/4, s. 127‒147.


Opublikowane : 2020-12-19


Sklârevskaâ, G. (2020). Metafora v obraznom stroe „Psaltiri” (po sinodalʹnomu perevodu). Stylistyka, 29, 165-177. https://doi.org/10.25167/Stylistyka29.2020.10

Galina N. Sklârevskaâ 
Санкт-Петербург  Federacja Rosyjska
https://orcid.org/0000-0002-3873-0039


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0



Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

1. Prawa autorskie majątkowe do opublikowanych utworów ma Uniwersytet Opolski (do utworu zbiorowego) oraz Autorzy (do poszczególnych części utworu zbiorowego mających samodzielne znaczenie).

2. W czasopiśmie naukowym „Stylistyka” publikowane mogą być jedynie utwory wcześniej nie rozpowszechnione.

3. Uniwersytet Opolski nie ogranicza możliwości dalszego rozpowszechnienia przez Autora jego utworu pod warunkiem wskazania czasopisma naukowego „Stylistyka” jako pierwotnego miejsca publikacji oraz zgody Wydawnictwa UO.

4. Zgoda na publikację utworu w czasopiśmie naukowym „Stylistyka” jest równoznaczna z udzieleniem przez Autora Uniwersytetowi Opolskiemu licencji niewyłącznej, obejmującej prawo do korzystania z utworu bez ograniczeń terytorialnych oraz czasowych na następujących polach eksploatacji:

a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką dowolnej ilości egzemplarzy utworu w całości lub w części, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową, wprowadzenie utworu do pamięci komputera i sieci informatycznych,

b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału lub egzemplarzy,

c) w zakresie rozpowszechnienia utworu w sposób inny niż określonych w pkt 2 – udostępnienie utworu lub jego streszczenia w Internecie przez umożliwienie odbiorcom dostępu do utworu on-line lub umożliwienie ściągnięcia utworu do własnego urządzenia pozwalającego na zapoznawanie się z utworem, zamieszczenie utworu w bazach elektronicznych zajmujących się rozpowszechnianiem utworów naukowych, w tym w szczególności w bazie  CEEOL (Central and Eastern Online Libray) oraz streszczenia w języku angielskim w bazie CEJSH (The Central Europaen Journal of Social Scienes and Humanites).

d) w zakresie tworzenia i rozpowszechniania dzieł zależnych zrealizowanych przy wykorzystaniu utworu – korzystanie z nich na polach eksploatacji określonych w pkt 1–3.

5. Z tytułu udzielenia licencji do utworu Autorowi nie należy się wynagrodzenie.

6. Autor wyraża zgodę na udzielenie przez Uniwersytet dalszego zezwolenia na korzystanie z utworu (sublicencja) na polach eksploatacji wymienionych w par. 2 ust. 4.

7. Autor wyraża zgodę na upublicznienie, w związku z rozpowszechnieniem utworu, swoich danych osobowych, to jest imienia i nazwiska, afiliacji oraz adresu e-mail.