Styl charyzmatyczny


Abstrakt

The term ‘charisma’ (Greek: χάρισμα (khárisma) meaning ‘a gift’) was introduced by Paul the Apostle in his apostolic letters and on the lay ground it was adapted by M. Weber at the beginning of the 20th century. From the domain of sociology it found its way into psychology and pedagogy. The author of the present article undertakes to introduce the following terms: language charisma and charismatic style into the cognitive space of linguistics. He analyzes the figure of Jesus as a prototype specimen of a person with the gift of charisma. The cognitive representation of this specimen as well as the admissible size of this transformation mark out the structure of the title notion. The most important semantic features of the notion of charisma include wisdom and creativity. The charismatic style is defined as an unusual manner in which somebody – with the expression that is exclusively typical of
themselves – reveals to us their deepest spiritual world, exerting an impact on us. This style exists in the form of: 1) a style of concrete text, 2) a systemic individual style (a variation of idiostyle), 3) a subjective individual style, and 4) a collective intersubjective style.


Słowa kluczowe

charisma; personality; wisdom; creativity; Jesus; style; manners of style existence

Funk R. W., Hoover R., 1993, The five gospels: What did Jesus really say?, New York.

Gajda S., 2016, Stil kak wyzow, „Aktualnyje problemy stilistiki”, nr 2, s. 13–22.

Gajda S., 2018, Na tropach stylu, „Poradnik Językowy”, nr 4, s. 7–20.

Grzegorczyk A., 2014, Humanistyka i obecność, Poznań.

Jaspers K., 2006, O źródle i celu historii, przeł. J. Marzęcki, Kęty.

Kołakowski L., 2014, Jezus ośmieszony. Esej apologetyczny i sceptyczny, Kraków.

Le Bon G., 2004, Psychologia tłumu, przeł. B. Kaprocki, Kęty.

Nęcka E., 2001, Psychologia twórczości, Gdańsk.

Ortega y Gasset J., 1982, Bunt mas i inne pisma socjologiczne, przeł. P. Niklewicz, Warszawa.

Steiner G., 2004, Gramatyki tworzenia, przeł. J. Łoziński, Poznań.

Stróżewski W., 2004, Ontologia, Kraków.

Weber M., 2004, Racjonalność, władza, odczarowanie, przeł. M. Holona, A. Kopacki, Poznań.

Wierzbicka A., 2002, Co mówi Jezus? Objaśnienie przypowieści ewangelicznych w słowach prostych i uniwersalnych, Warszawa.

Witkiewicz S. I., 1930, Nienasycenie, Warszawa.

Pobierz

Opublikowane : 2020-12-18


Gajda, S. (2020). Styl charyzmatyczny. Stylistyka, 29, 9-23. https://doi.org/10.25167/Stylistyka29.2020.1

Stanisław Gajda 
Uniwersytet Opolski  Polska
https://orcid.org/0000-0002-2288-9723


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0



Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

1. Prawa autorskie majątkowe do opublikowanych utworów ma Uniwersytet Opolski (do utworu zbiorowego) oraz Autorzy (do poszczególnych części utworu zbiorowego mających samodzielne znaczenie).

2. W czasopiśmie naukowym „Stylistyka” publikowane mogą być jedynie utwory wcześniej nie rozpowszechnione.

3. Uniwersytet Opolski nie ogranicza możliwości dalszego rozpowszechnienia przez Autora jego utworu pod warunkiem wskazania czasopisma naukowego „Stylistyka” jako pierwotnego miejsca publikacji oraz zgody Wydawnictwa UO.

4. Zgoda na publikację utworu w czasopiśmie naukowym „Stylistyka” jest równoznaczna z udzieleniem przez Autora Uniwersytetowi Opolskiemu licencji niewyłącznej, obejmującej prawo do korzystania z utworu bez ograniczeń terytorialnych oraz czasowych na następujących polach eksploatacji:

a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu – wytwarzanie określoną techniką dowolnej ilości egzemplarzy utworu w całości lub w części, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową, wprowadzenie utworu do pamięci komputera i sieci informatycznych,

b) w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono – wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału lub egzemplarzy,

c) w zakresie rozpowszechnienia utworu w sposób inny niż określonych w pkt 2 – udostępnienie utworu lub jego streszczenia w Internecie przez umożliwienie odbiorcom dostępu do utworu on-line lub umożliwienie ściągnięcia utworu do własnego urządzenia pozwalającego na zapoznawanie się z utworem, zamieszczenie utworu w bazach elektronicznych zajmujących się rozpowszechnianiem utworów naukowych, w tym w szczególności w bazie  CEEOL (Central and Eastern Online Libray) oraz streszczenia w języku angielskim w bazie CEJSH (The Central Europaen Journal of Social Scienes and Humanites).

d) w zakresie tworzenia i rozpowszechniania dzieł zależnych zrealizowanych przy wykorzystaniu utworu – korzystanie z nich na polach eksploatacji określonych w pkt 1–3.

5. Z tytułu udzielenia licencji do utworu Autorowi nie należy się wynagrodzenie.

6. Autor wyraża zgodę na udzielenie przez Uniwersytet dalszego zezwolenia na korzystanie z utworu (sublicencja) na polach eksploatacji wymienionych w par. 2 ust. 4.

7. Autor wyraża zgodę na upublicznienie, w związku z rozpowszechnieniem utworu, swoich danych osobowych, to jest imienia i nazwiska, afiliacji oraz adresu e-mail.