Dwa znaki (mofet) Ezechiela (Ez 12,1-16; 24,24-27)


Abstrakt

Ezechiel był kapłanem, ale został powołany na urząd proroka w tym momencie historii Izraela, kiedy niektórzy Izraelici znajdowali się w niewoli. Ezechiel był już w Babilonie, ale głosił do tych, którzy wciąż byli w Jerozolimie; którzy byli przekonani, że ich kłopoty są tylko tymczasowe i nie dostrzegali nieuchronności zbliżającego się sądu Bożego nad nimi. Symboliczne działania proroka były bardzo ważne w jego przesłaniu. Poselstwo Ezechiela: upadek Jerozolimy i niewola były koniecznymi środkami dla Boga, aby wyjaśnić, że teokracja Judy w jej zewnętrznej formie musi dobiec końca z powodu grzechu.
Ezechiel w swojej Księdze czterokrotnie używa terminu מוֹפֵת („znak”; Ez 12,6.11; 24,24.27). W Ez 12,4-6 prorok miał zrealizować swoją przypowieść o uciekinierach. Jego pantomima składa się z bezsłownych gestów, mających na celu zwrócenie uwagi i wywołanie pytań. Ezechiel służył jako znak dla domu Izraela, ostrzeżenie przed zbliżającą się zagładą Jerozolimy (Ez 12,6). Dla wygnańców Ezechiel był znakiem, ilustracją lub lekcją poglądową (Ez 12,11). To, co uczynił w symbolicznym działaniu, w rzeczywistości spotka mieszkańców Jerozolimy, którzy zostaną wypędzeni ze swojej ojczyzny (wygnanie) i zmuszeni do osiedlenia się na terenach wydzielonych dla nich przez zdobywców (niewola).
Prorokowi nakazano powstrzymanie się od lamentacji i żałoby po śmierci żony (Ez 24,15-27). Był to kolejny znak Ezechiela dla wygnańców (Ez 24,24). Gdy po wszystkich wydarzeniach nadejdzie wiadomość, że Jerozolima upadła, a świątynia została zburzona, będą wiedzieli, że wydarzenie to zostało zadekretowane przez Pana. Znak śmierci jego żony zapowiada sąd i śmierć; ten znak będzie szerzył wieść o zbawieniu i życiu (Ez 24,27).


Słowa kluczowe

Księga Ezechiela; Ezechiel; znak; żona Ezechiela; prorok; Stary Testament

Albright W.F., Yahweh and the Gods of Canaan: A Historical Analysis of Two Contrasting Faiths, London 1968.

Andrew M.E., Geschehnis – Reaktion – Anerkennung des Gerichts. Der theologische Gedankengang von Ezechiel 4–24 in der Anrede an die Verbannten, „Theologische Literaturzeitung” 103 (1978), s. 477–484.

Angel H., Ezekiel: Priest-Prophet, „The Jewish Bible Quarterly” 39 (2011), s. 38–41.

Anould-Behar C., Lemaire A. (red.), Jérusalem antique et médiévale, Paris 2011, s. 59–74.

Auzou G., The Formation on the Bible, New York 1973.

Bom D., Les différents noms de Jérusalem dans le live d’Ezechiel et les différents noms de Babylone, w: C. Anould-Behar, A. Lemaire (red.), Jérusalem antique et médiévale, Paris 2011, s. 59–74.

Baumgärtel F., Zu den Gottesnahmen in den Büchern Jeremia und Ezechiel, w: A. Kuschke (red.), Verbannung und Heimkehr. Beiträge zur Geschichte und Theologie Israels im 6. und 5. Jahrhundert, Tübingen 1961.

Bednarz M., Historia zbawienia, Tarnów 1994.

Block D.I., The Book of Ezekiel. Chapters 1–24, Grand Rapids 1997.

Boadt L., Reading the Old Testament. An Introduction, New York 1984.

Brownlee H.W., The Aftermath of the Fall of Judah According to Ezekiel, „Journal of Biblical Literature” 89 (1970), s. 393–404.

Brueggemann W., Theology of Old Testament, Minneapolis 1997.

Brzegowy T., Prorocy Izraela, t. 1, Tarnów 1999.

Cassone D., When Israel Loses Its Meaning: Reconstruction of Language and Community in Ezekiel’s Prophecy, „Society of Biblical Literature Seminar Papers” 2003, s. 215–226.

Carley K.W., Ezekiel among the Prophets. A Study of Ezekiel’s Place in Prophetic Tradition, Stuttgart 1975.

Crusemann F., Abraham und die Bewohner des Landes: Beobachtungen zum kanonischen Abrahambild, „Evangelische Theologie” 62 (2002), s. 334–348.

Darder F.R., La referencia al éxodo en la Profecía de Jeremías y Ezequiel, „Communio”. Comentario internacionales de Ecclesia et theologia 39 (2006), nr 115–116, s. 27–46.

Ellis P.F., The Men and the Message of the Old Testament, Minnesota 1963.

Finegan J., The Chronology of Ezekiel, „Journal of Biblical Literature” 69 (1950), s. 61–66.

Geva H., Jeruzalem, w: E. Stern (red.), The New Encyclopedia of Archaeological Excavations in The Holy Land, t. 2, Jerusalem 1993.

Gołębiewski M., Nowy człowiek według Jeremiasza i Ezechiela, w: M. Wojciechowski (red.), Miłość jest z Boga. Wokół zagadnień biblijno-moralnych. Studium ofiarowane ks. prof dr. hab. Janowi Łachowi, Warszawa 1997.

Greenberg M., Ezechiel 1–20, Freiburg 2001.

Gross C., Will the Real „House of Israel” Please Stand Upl!, „The Bible Translator” 58 (2007), s. 169–171.

Halpperin D.J., The Exegetical Character of Ezek 10:9-17, „Vetus Testamentum” 26 (1976), s. 129–141.

Harrington W.J., Record of the Promise. The Old Testament, Chicago 1965.

Homerski J., Wódz duchowy narodu wybranego na wygnaniu, „Ruch Biblijny i Liturgiczny” 22 (1969), s. 57–74.

Houk C.B., Ben-adm Patterns as Literary Criteria in Ezekiel, „Journal of Biblical Literature” 88 (1969), s. 34–45.

Jasiński A.S., Komentarz do Księgi Proroka Ezechiela. Rozdziały 11–20, Opole 2009.

Jenni E., Tag, w: E. Jenni, C. Westermann (red.), Theologisches Handwörterbuch zum Alten Testament, t. 1, München – Zürich 1971, s. 707.

Kohler L., Baumgartner W., Stamm J.J., Wielki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, t. 1, Warszawa 2008.

Kraeger T., Geschichtskonzepte im Ezechielbuch, Berlin 1988.

Launderville D.F., Spirit and Reason: The Embodied Character of Ezekiel’s Symbolic Thinking, Waco 2007.

Matras T., Wpływ niewoli babilońskiej na życie religijne Izraelitów, „Częstochowskie Studia Teologiczne” 3 (1975), s. 321–341.

Malamat A., The Last Kings of Judah and the Fall of Jerusalem. An Historical-Chronological Study, „Israel Exploration Journal” 18 (1968), s. 144.

McKeating H., Ezekiel the Prophet Like Moses?, „Journal for the Study of the Old Testament” 61 (1994), s. 97–109.

McKenzie J., A Theology of the Old Testament, New York 1974.

Mielcarek K., Ierousalem Ierosoluma. Starotestamentowe i hellenistyczne korzenie Łukaszowego obrazu świętego miasta w świetle onomastyki greckiej, Lublin 2008.

Orlinsky S., Where did Ezekiel receive the Cali of Prophecy, „Bulletin of the American Schools of Oriental Research in Jerusalem” 122 (1951), s. 34–36.

Pikor W., Retoryka Chwały Jahwe w Ez 10, w: B. Strzałkowska (red.), Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu, Warszawa 2011.

Rumianek R., Księga Ezechiela. Tłumaczenie i komentarz, Warszawa 2009.

Rumianek R., Wizje pomyślności w Księdze Ezechiela, Warszawa 1998.

Schenker A., Studien zu Propheten und Religionsgeschichte, Stuttgart 2003.

Schmid K., Herrscherewartungen und -aussagen im Jesajabuch. Oberlegungen zu ihrer synchronen Logik und zu ihren diachronen Transformationen, w: K. Schmid (red.), Prophetische Heis- und Herrschererwartungen, Stuttgart 2005, s. 47–54.

Spadafora F., Ezechiele, Torino 1951.

Stachowiak L., Prorocy słudzy słowa, Katowice 1980.

Steinmann C., Le prophète Ézéchiel et les débuts de l’exile, Paris 1953.

Sweeney M.A., The Destruction of Jerusalem as Purification in Ezekiel 8–11, w: M.A. Sweeney (red.), From and Intertextuality in Prophetic and Apocalyptic Literature, Tübingen 2005.

Szlaga J., Hermeneutyka biblijna, w: J. Szlaga (red.), Wstęp ogólny do Pisma Świętego, Poznań 1986.

Tomiak J., Czyny symboliczne wykonane w kontekście wyroczni przeciwko Judzie, w: A.S. Jasiński, J. Tomiak (red.), Historia Izraela na tle słów i czynów symbolicznych proroka Ezechiela, Opole 2003, s. 108–110.

Ühlinger C., Der Amun-Tempel Ramses‘III. in p3-Knn, seine südpalestinischen Tempelgüter und Übergang von der Ägypter zur Philisterherrschaft: ein Hinweis auf einige wenig beacbtete Skarabeen, „Zeitschrift des deutschen Palestina-Vereins” 104 (1988), s. 6–25.

Wagner S., LN, w: G.J. Botterweck, H. Ring Gren, H.J. Fabry (red.), Theological Dictionary of the Old Testament, t. 8, Grand Rapids 1997.

Warzecha J., Historia dawnego Izraela, Warszawa 2005.

Weinfeld M., Jeremiah and the Spiritual Metamorphosis of Israel, „Zeitschrift für die alttestamentliche Wissenschaft und die Kunde des nachbiblischen Judentums” 88 (1976), s. 17–56.

Wilson R.R., Prophecy in Crisis: The Cali of Ezekiel, „Interpreting” 38 (1984), s. 117–130.

Witczyk H., Psalmy. Dialog z Bogiem, Katowice 1995.

Vitulski T., Der Titel Nasi bei Ezechiel, in den qumranischen Schriften und bei Bar Kokhba ein Beitrag zur ideologischen Einordnung des Bar Kokhba-Aufitandes, „Liber annus” 60 (2010), s. 189–234.

Volley J.W., Divine Name and Paragraphing in Ezekiel: Highlighting Divine Speech in a Expanding Tradition, „Bulletin of the International Organization for Septuagint and Cognate Studies” 37 (2004), s. 87–105.

Zimmerli W., Das Gotteswort des Ezechiel, „Zeitschrift für Theologie und Kirche” 48 (1951), s. 249–262.

Zimmerli W., Erkenntnis Gottes nach dem Buch Ezechiel. Eine theologische Studie, Zürich 1954.

Zimmerli W., Grundriß der alttestamentlichen Theologie, Stuttgart 1978.

Zimmerli W., Israel im Buche Ezechiel, „Vetus Testamentum” 8 (1958), s. 74–90.

Pobierz

Opublikowane : 2021-07-17


Jasiński OFM, A. (2021). Dwa znaki (mofet) Ezechiela (Ez 12,1-16; 24,24-27). Scriptura Sacra, (21), 85-104. https://doi.org/10.25167/ScrS/4329

Andrzej Sebastian Jasiński OFM  seba@uni.opole.pl
Uniwersytet Opolski  Polska


CitedBy Crossref
0

CitedBy Scopus
0